zondag 22 februari 2015

M: zelf tekenmap maken


gewoon A4 papier,met waterverf en stift bewerkt, daarna gefixeerd, dat ging prima!
        
met luxe inpakpapier, per vel te koop   
Afgelopen december, eigenlijk als cadeautje voor Sinterklaas, ben ik weer begonnen met boekbinden. Ooit, lang en lang geleden,  heb ik een cursus boekbinden gevolgd. Ontzettend leuk om te doen, met mooie resultaten. Daarna is het er een hele tijd niet meer van gekomen. Te druk, banen, kinderen, materialen niet in huis enz, enz.
En nu met een zoon en zijn vriendin op een creatieve opleiding begon het weer te kriebelen. Met de nieuwe technieken kan ik niet zo veel, zij leren CAD-tekenen (op de computer) 3d printen, lasersnijden, vacuumvormen en zo. Ik ben meer van de oude ambachten, zoals moestuinieren eigenlijk ook is, en dus ook het aloude boekbinden.




Een losse opmerking zo af en toe daarover "pakte " niet echt, dus met Sinterklaas afgelopen jaar wou ik ze eens verrassen met een praktisch en zelfgemaakt cadeau: een tekenmap.
Kijk, dat viel in goede aarde. "Wauw, toch best wel gaaf, mam. Dat ga ik echt wel gebruiken!"



En zo moeilijk is het niet, veel meten tot op de millimeter, en dan gewoon gaan beginnen. En het dan zo persoonlijk maken als je wilt en in elke afmeting die je maar wil!

Benodigdheden:
- lineaal,
- grijsboardkarton van 2 of 3 mm
- boekbinderslinnen
- boekbinderslijm
- papier om mee te beplakken, 80 tot max. 120 grams.
- evt. linten of elastiek
- 2 gladde planken en lijmklemmen om het recht en glad te laten drogen



Handig om te weten:
- Hoe nauwkeuriger je meet, hoe mooier het resultaat. Dus een lineaal met milimeterverdeling is handig, het liefst iets groter dan het langste stuk dat je gaat meten
- hoe groter de map, hoe dikker het karton, anders buigt het door en krijg je een hele slappe kaft
- de boekbinderslijm is echt heel handig, het hecht heel goed, en verdund is het ook voor andere creatieve uitspattingen erg  handig, ik gebruik geen andere lijm meer...) Het is een witte lijm maar droogt transparant op en is wateroplosbaar. Je hebt puur en verdund nodig. Gewoon zelf verdunnen met water tot een soort dikke karnemelkachtige/dunne yoghurtachtige dikte. (Ongeveer evenveel lijm als water)
Het verwerkt zuinig, dus je doet er lang mee!
- Lijm op het dunste materiaal, laat dat liggen en leg het zwaarste materiaal erop, als dat kan. Zet hulplijnen om te weten wat je doet.
- Liefst binnen en buitenkant dezelfde zwaarte papier gebruiken. Anders trekt het karton krom. En hoe zwaarder het papier, hoe dikker het karton dat je moet gebruiken. Je kunt hier gewoon papier voor gebruiken (printpapier is 80 grams), tekeningen van jezelf of van je kinderen, foto's of collages die je uitprint op gewoon papier, posters of kunstkalenders (meestal iets zwaarder papier). En nog niet geprobeerd, maar misschien ook wel mogelijk met verschillende lagen heel dun papier met gedroogde bladeren/bloemen ertussen? Of met stof of zijde? kranten?
- Heb je het idee dat iets af kan geven? bescherm het dan met fixeer voordat je het verwerkt. Het ene papier neemt meer lijm op dan een ander papier. Kleine bollingen drogen weer glad op. Maar soms zijn kreukeltjes niet te vermijden. Handwerk nietwaar? Een proefje doen voorkomt teleurstellingen...
(zal mijn vader leuk vinden om te horen, proefjes doen is zijn lust en zijn leven)



Dan nu stap 1: Je snijdt de grijsboarden met een stanleymes op de gewenste grootte. de snijranden schuur je glad met schuurpapier. Hoeft maar heel licht, net het hoekige eraf.


stap 2: maak je de "rug", zodat de 2 grijsboarden(=platten) aan elkaar zitten (en het al meteen op een boek lijkt) Met onverdunde lijm en boekbinderslinnen. Aan de onder en bovenkant 15 mm langer dan het grijsboard, dit lijm je naar binnen vast. (en dit dus aan boven en onderkant)  Teken hulplijnen op de binnenkant van het linnen, je lijmt het linnen en legt het board hierop vast.
Voor de binnenkant van de rug gebruik je boekbinderslinnen dat net 5 mm per kant korter is dan de lengte van je board 
De breedte van de rug is het stuk dat je wil zien op het grijsboard aan de voorkant + de dikte van het grijsboard (3mm) plus de dikte van de rug zelf (afhankelijk van hoeveel je er in wil doen) +dikte van het grijsboard (3mm) + wat je wil zien op het grijsboard aan de achterkant. In het voorbeeld was dat 7 cm. Je smeert het linnen in en drukt de platten ertegen. Hulplijntjes op het linnen getekend om te zien wat je doet.
Goed aandrukken met een bot stuk gereedschap, hier een plastic boetseerlepeltje

stap 3: de hoeken. Ze zijn niet echt nodig, maar het staat wel mooi en authentiek en het beschermt de hoeken tegen beschadigingen. Maar het hoeft dus niet persé. 
Bij een A-4 formaat gebruik ik hoeken van 8 x 8 cm die ik dan diagonaal doorsnij. Het stukje dat je naar binnen vouwt is 15 mm aan elke kant, dus je houdt aan de voorkant dan 50 mm over.
Maar ook dit is afhankelijk van de grootte van je map. Kijk wat je mooi en in verhouding vind staan.
Snij het hoekje schuin af zodat je (net als bij kaften) je het mooi naar binnen kunt vouwen. Je moet net iets meer overhouden dan de dikte van je board (dus zeg 4 a 5 mm)
Gebruik onverdunde lijm.





stap 4: eigenlijk het leukste, de kaft. Dit kan dus van alles zijn. Zorg dat je papier niet te dun of te dik is, dat maakt het lijmen een stuk moeilijker. Gebruik nu verdunde lijm!
Let erop dat je het papier als het mogelijk is met de looprichting (vezels) mee laat gaan. Dus als je het papier dubbelpakt, zonder te vouwen, moet dat vrij makkelijk gaan en een dunne golving geven.
Zorg dat je kaft aan bovenkant, onderkant en het deel dat je naar binnen slaat 15 mm extra heeft. Het stuk dat net over de rug komt is 5 mm extra. Dit doe je ook bij de hoeken, dus dit gedeelte is het lastigst en even echt goed meten. Teken hulplijntjes zodat je met lijmen weet tot waar je papier moet komen. Je lijmt het papier en legt het board erop. Meteen daarna met een met doek zachtjes wrijven zodat evt. bubbels glad gestreken worden. Door de lijm zet het papier wat uit en dit droogt weer wat krimpend op.

(stap 4,5: alleen als je linten gebruikt om de tekenmap dicht te maken.)
Bepaal waar je de linten wil hebben. Gebruik een beitel , iets groter als de breedte van je lint, en sla hiermee van buiten naar binnen op je beitel. De binnenkant schuur je een beetje glad. Als het goed is heb je een mooie rechte snede waar je een lint doorheen kan priegelen. Aan de binnenzijde trek je het lint zo'n 40 mm erdoor en zet het vast met onverdunde lijm.

stap 5:
de binnenzijdes beplakken, het schutpapier. Ook weer met verdunde lijm! Hier laat je het schutpapier aan de bovenkant, zijkant en onderkant 5 mm van de rand komen. Bij de rug laat je het mooi aansluiten. Je houdt dan de lijn aan van de kaft die naar binnen is geslagen. Dit lukt bijna nooit als je dit keer het papier insmeert en ook het papier nu moet draaien om op het board te leggen. Je hebt nu ook niets aan hulplijntjes. Gelukkig kun je met een afbreekmesje en een lineaal heel voorzichtig, na het plakken, het papier bijsnijden. De lijm laat dan nog los en van de snede zie je niets meer en het ziet er superstrak uit!
Ik hou dan de kant van de rug aan bij het plakken en de rest snij ik bij.
 
Bij deze tekenmap heb ik een andere rug geprobeerd, voor meer ruimte, een soort extra vouw erin
 

En dan als allerlaatste: even (een nacht of zo) in de klem zodat de lijm mooi en glad opdroogt. Bescherm je werk wel door blank A4 papier tussen je werk en de pers te leggen.
Klaar!!

dinsdag 6 januari 2015

C: Moestuin-dagboekje 2015 in illustratie

Het leuke van een nieuw jaar is dat je geneigd bent om nieuwe voornemens te maken. Een symbolischer startpunt heb je namelijk haast niet. En ik ben daar eerlijk gezegd altijd wel voor in, zo'n persoonlijke uitdaging die je zelf uitkiest. De vraag is soms hoe realistisch het allemaal is en hoe lang je dat voornemen nou precies gaat volhouden, maar dat is nou juist een beetje de sport..toch? (En bovendien, een voornemen is nog geen vaste verplichting. Het voordeel is namelijk dat je het elke dag weer opnieuw kunt gaan voornemen, ook na een periode van zwakte en nalatigheid. Kijk, dat biedt ruimte voor mogelijkheden!)

Voor dit jaar richt ik m'n pijlen op iets wat meerdere voordelen heeft, een combinatie van nuttig en aangenaam. Namelijk het documenteren van m'n moestuin-activiteiten (nuttig), maar dan in een schetsboekje als illustratie (superleuk!)
Zo maak ik een mooi groeiend overzicht van wanneer ik wat in de moestuin heb gedaan (aan zaaien, onderhouden, oogsten, aanbinden, snoeien, mesten, planten etc. etc.) én kan ik meteen mooi m'n liefde voor illustreren op een constructieve en regelmatige manier inzetten!  Niet te omvangrijk en zeker niet per se dagelijks, maar toch. Als het goed is wel vaker dan ik hier op de blog voorheen heb geschreven omdat het zich juist prima leent voor de kleinere tussendoortjes.

De illustraties ga ik trouwens posten op Instagram, (zie ook de link in de linker zijkolom.) Dat lijkt me makkelijker dan dat straks deze blog vol met tekeningen komt te staan. Ik zie Instagram daarmee een beetje als "het-tweede-scherm" voor de frequentere kleine tips en feitjes. Wat meer achtergrondinformatie over de lopende zaken. Dus als je het moestuin-dagboekje wil volgen dan is dáár de plek om dat te doen. (Van de weeromstuit pak je dan meteen ook nog een klein beetje van m'n andere creatieve werk mee, waar ik instagram ook af en toe voor gebruik, maar de nadruk komt vanaf nu toch echt wel op de illustraties te liggen.)

Hierboven alvast wel het eerste voorbeeld. Voor het idee.
Hopelijk zie ik jullie daar!

vrijdag 2 januari 2015

M: Een heel goed nieuw jaar!

Voor 2015

herken je ze Chantal? een beetje nostalgie...
  
Met kerst alweer achter de rug, het nieuwe jaar alweer begonnen, nu nog een paar dagen vakantie en dan gaat het "normale" ritme  weer van start.
Tot 8 januari kan het nog, geloof ik, in ieder geval wel gemeend:

 een heel goed nieuw jaar, met mooi groeizaam weer, een voedzame oogst, leuke ideeën en de tijd en zin om ze tot uitvoer te brengen.

zaterdag 27 december 2014

C: De beste wensen voor 2015

De allereerste kennismaking met sneeuw voor de kippen vandaag. Ze zijn er niet erg van gecharmeerd en blijven liever binnen in het hok zitten. Maar voor de gelegenheid kwam Popo toch even naar buiten om jullie een persoonlijke nieuwjaarswens te geven. En wat mij betreft: Oók een heel mooi moestuinjaar toegewenst. Maak er wat moois van!

dinsdag 23 december 2014

C: Winter-moestuin

Eventjes getwijfeld of ik dit berichtje over de wintermoestuin wel moest schrijven want eerlijk gezegd heb ik de afgelopen anderhalve maand haast NIKS meer gedaan in de tuin. Het ligt een beetje te wachten, zeg maar. Maar ondanks dat is het tóch onderdeel van de reeks tuinwandelingetjes van dit jaar. Daar horen de stille periodes óók bij..Nietwaar?

Heb namelijk wel nog het voorste openbare strookje grond bij de hekjes helemaal onkruidvrij gemaakt. Normaal gesproken een werkje waar ik nooit aan toe kwam. (Daar ben ik van plan in het voorjaar iets van betegeling neer te leggen zodat het ook een werkje wordt wat zeker nooit meer terugkomt!!)

En heb ik de rode klimroos die thuis in de kippenren stond te kwijnen verhuist naar de moestuin. Aangebonden tegen de pergola, die nog gauw wat steunbalkjes kreeg. Hopelijk gaat die roos zich hier prima thuis voelen want een beter plekje heb ik er eigenlijk niet voor.

En ik heb het paadje naar de kas toe helemaal zevenblad-vrij gemaakt. Maar toen was de werklust eigenlijk wel op. Zoals je ziet moet ik overduidelijk nog steeds naar de stort.

En moeten de gemberplanten ook nog opgegraven worden en naar een vorstvrij plekje worden verhuist om te overwinteren.

De artisjokken heb ik trouwens ook nog geen bescherming gegeven tegen de vorst. (Wat een geluk heb ik toch dat het tot nu toe zacht is gebleven!!)

Verder ook nog geen appelboompjes in het achterste stuk vrijgemaakte tuin, of zelfs maar een leuk tuinhuisje....

Nee, het ligt er allemaal heel stil en roerloos bij.

In diepe rust.

Eigenlijk kom ik alleen voor kippenbezoekjes in de tuin. Tweemaal per week even kijken of alles er nog steeds vredig bijligt en om vlug wat wintergroen te plukken. Palmkool, boerenkool, broccoliblad.

Want daar zijn de kippetjes zo dol op. Popo, de bruine kip, beloont al die goede zorgen nog stééds met verse eitjes. Zelfs nu we in het kortste daglicht van het jaar zitten.

Maar onderhuids is er natuurlijk wel weer van alles aan het broeden. Gister is namelijk officieel m'n kerstvakantie ingegaan! En na de drukke periode op m'n werk is dat wel even een verademing. Als het nou droog blijft deze vakantie, en niet te koud dan komt er zeker nog wel wat van, qua tuin-werkzaamheden.
Want ik heb een jong appelboompje én een tuinprieeltje aangeboden gekregen van m'n lieve verhuizende schoonmama die ik gratis mag meenemen. Wat een toeval! Wat een geluk!
Dus even uitrusten en dan toch maar gauw die moestuin weer in!